U bevindt zich hier: Oranje / Topsport » Rolstoelbasketbal » Nieuws » Rolstoelbasketbalster Inge Huitzing stopt met pijn in haar hart

Terug naar overzicht

Rolstoelbasketbalster Inge Huitzing stopt met pijn in haar hart

30 november 2017 09:48:00

Rolstoelbasketbalster Inge Huitzing zet noodgedwongen een punt achter haar imposante loopbaan. De reden voor haar beslissing is een slepende rugblessure. De 43-jarige Huitzing neemt met ‘pijn in het hart’ afscheid van de sport die haar heel veel moois heeft gegeven, eerst als speelster in het valide basketbal, daarna als rolstoelbasketbalster. Op haar indrukwekkende erelijst staan o.a. twee bronzen Paralympische medailles, Europees goud en een uitverkiezing tot beste rolstoelbasketbalster van de wereld.

“Ik heb al heel lang last van mijn rug, dat speelt al van voor de Paralympische Spelen in Rio”, zegt Huitzing over haar blessure. “Na Rio ben ik in Duitsland gaan spelen. Maar tweeëneenhalf uur in de auto naar Duitsland, spelen en de volgende dag weer in de auto terug, trok mijn rug blijkbaar niet meer. In overleg heb ik het EK deze zomer overgeslagen om een half jaar lang snoeihard te trainen richting het WK volgend jaar augustus. Maar het gaat niet meer. Ik heb een week nodig om van een training te herstellen. Het zijn de tussenwervelschijven in mijn onderrug, die zijn versleten. Het draaien en keren in je stoel, het plotseling afremmen, er komt steeds zoveel druk op, dat trekt mijn rug niet meer.”


Inge Huitzing wordt in Amsterdam gehuldigd met de Nederlandse ploeg na het veroveren van brons bij de Paralympics in 2012.

Huitzing begon op haar achtste met basketbal in Den Helder. Ze speelde bijna 25 jaar lang als spelverdeelster in het valide basketbal, totdat blessures aan beide knieën haar ertoe dwongen te stoppen. Met haar club Den Helder werd ze in de eredivisie vier keer kampioen van Nederland. Daarnaast kwam ze 63 maal uit voor het Nederlands team, waarin ze in totaal 445 punten scoorde, met 21 punten als hoogste score in een wedstrijd. Huitzing debuteerde in Oranje op 8 mei 1992 onder Meindert van Veen tegen Duitsland. Haar laatste interland was op 23 mei 2006 tegen Noorwegen.

In die periode als valide basketbalster speelde Huitzing de meeste van haar wedstrijden onder Meindert van Veen, zowel bij Den Helder als het Nederlands team. Van Veen kent haar dan ook als geen ander: “Haar hele basketbalcarrière heeft in dienst van Oranje gestaan en Inge was altijd iemand van: geen woorden maar daden. Of dat nu tijdens een trip door Amerika was, of tijdens de Universiade in China, op Inge kon je altijd bouwen. Ze bleef soms tegen beter weten in door spelen, met slechte knieën of een gebroken neus. ‘Huits’, zoals we haar noemden, wist nooit van opgeven. Ze was een voorbeeld voor al haar teamgenoten en voor elke coach het soort speelster dat je graag in je team wilt hebben.”

Nadat ze door knieproblemen gedwongen was in 2006 te stoppen, vond Huitzing twee jaar later een nieuwe uitdaging in het rolstoelbasketbal. In korte tijd ontwikkelde ze zich tot een belangrijke steunpilaar van het Nederlands vrouwenteam, waarmee ze de nodige successen behaalde. In 2008 ging ze meteen al mee naar de Paralympische Spelen in Beijing, waar Oranje zesde werd. Bij de volgende twee Spelen in Londen (2012) en Rio de Janeiro (2016) veroverde Huitzing en de Orange Angels tweemaal brons. Hoewel ze met een lach vertelt voor haar gevoel ‘wel honderdmaal zilver’ te hebben gewonnen, was ze met het Nederlands rolstoelbasketbalteam in 2013 eindelijk de beste van Europa. En in 2014 werd ze uitgeroepen tot de beste rolstoelbasketbalster van de wereld, toen Oranje brons won op het WK in Canada en Huitzing met gemiddeld 21,8 punten werd uitgeroepen tot MVP van het toernooi.


De blijdschap bij Huitzing na het winnen van het goud bij het EK in 2013.

“Die uitverkiezing tot beste speelster van de wereld”, is wel een van de hoogtepunten in mijn carrière”, zegt Huitzing. “Ik weet nog dat ik in 2008 bij het team kwam en me de slechtste speelster van het team voelde. Ik kon natuurlijk wel basketballen, maar kon nog helemaal niets in die rolstoel, was net een slak. Als anderen je dan zes jaar later uitroepen tot de beste van de wereld, heb je het blijkbaar toch aardig onder de knie gekregen en is zoiets natuurlijk een geweldig compliment.”

Van Veen: “Wat ze met valide basketbal niet heeft kunnen bereiken, heeft ze met het Nederlands rolstoelbasketbalteam wel bereikt. Inge heeft een loopbaan om je petje diep voor af te nemen. Ik hoop dat ze in de toekomst haar ervaring gaat delen als coach en met internationals van morgen aan de slag gaat.”

NBB video

 

  -  

Meer »

Bekijk foto's

De NBB is lidorganisatie van:

FIBA IWBF NOC*NSF