U bevindt zich hier: Oranje / Topsport » Orange Angels » Senioren » Het bewogen seizoen van bronzen 3x3 Angel Sharon Beld

Terug naar overzicht

Het bewogen seizoen van bronzen 3x3 Angel Sharon Beld

24 oktober 2017 12:03:00

Als Sharon Beld over ruim twee maanden onder de kerstboom nog eens terugblikt op 2017 zal ze dat ongetwijfeld doen met een lach en een traan. De lach is voor het winnen van de bronzen medaille bij de FIBA 3x3 Europe Cup op het Museumplein in Amsterdam. De traan is het gevolg van de voetblessure die ze opliep in de aanloop naar het nieuwe seizoen in de zaal en die haar zeker nog een maand of vier aan de kant houdt. Logische vraag die Beld zichzelf stelt: ‘Hoe lang gaat dit nog verder zo?’

Sharon Beld heeft als basketbalster een turbulente tijd achter de rug. Om daar een goed beeld van te kunnen schetsen, gaan we eerst even terug naar het seizoen 2015/’16 in de Vrouwen Basketball League. Beld, spelend voor Solar-systemen Grasshoppers uit Katwijk, scheurde tijdens de play-offs de voorste kruisband in haar knie en was vervolgens negen maanden uit de roulatie.

Ze leek net op tijd hersteld om haar andere liefde – 3x3 basketball – op te pakken en mee te gaan naar het wereldkampioenschap in Frankrijk. Bondscoach Hakim Salem besliste anders, maar voegde haar wel toe aan het viertal dat drie weken later op het Museumplein geschiedenis zou schrijven. Samen met de andere Orange Angels Karin Kuijt, Loyce Bettonvil en Jacobine Klerkx veroverde Beld brons bij het EK, de eerste valide medaille ooit voor een vrouwen seniorenteam op een groot internationaal toernooi.

Amper een maand later kwam Beld van de spreekwoordelijke hemel in de hel terecht. Tijdens een oefenwedstrijd met Grasshoppers op het nieuwe VBL-seizoen landde ze op de voet van een tegenstander. Haar eigen voet klapte naar binnen, waarbij ze schade aan het bot opliep en een operatie noodzakelijk was. Er zitten nu twee schroeven in haar voet. Het goede nieuws is wel dat Beld inmiddels haar gips heeft verruild voor loopgips.

En dan? Goede vraag. Als het herstel zonder tegenslag verloopt, zou Beld tijdens de komende play-offs in de VBL haar rentree kunnen maken op de velden. Maar is dat op tijd voor de start van het nieuwe 3x3 seizoen? Beld: “Dat is inderdaad de vraag. Het wereldkampioenschap is al half juni op de Filipijnen. Het is ongelooflijk. In twee jaar tijd heb ik wel beschouwd maar een half jaar kunnen spelen. Nou ja, ik ben niet de enige. Toen ik afgelopen seizoen in de zaal terugkeerde tijdens de play-offs, raakte mijn teamgenote Ingrid van der Plas geblesseerd. Eerst ik, toen zij. Bizar.”

Het was voor Beld wel even een flinke teleurstelling dat het WK 3x3 in Nantes aan haar neus voorbij ging, al reisde ze wel mee naar Frankrijk als trainingspeelster. Of ze het begreep? Beld: “Dat is niet relevant. Natuurlijk ben je op zo’n moment teleurgesteld, maar ik heb geprobeerd me positief op te stellen en daar heeft Hakim zijn waardering voor uitgesproken. Gelukkig voor mij werd voor het EK in Amsterdam een andere keuze gemaakt en dat heeft goed uitgepakt.”

Glunderend van oor tot oor stonden Beld en de andere drie 3x3 Angels te stralen tijdens de huldiging op het Museumplein. Beld: “Het was een ongelooflijk gevoel. Die medaille heeft zoveel waarde. Het is een cliché, maar daar doe je het sporter voor. Je weet dat je met de Orange Angels in vijf-tegen-vijf niet zo snel zo’n prijs zal winnen, dat is nou eenmaal de realiteit. Als het in 3x3 dan wel lukt, is het een droom die uitkomt. Hier ben ik toch voor gaan basketballen als meisje. Het is de mooiste prijs in mijn carrière.”

En het was de afsluiting van een hele nare periode. Beld: "Na zo lang aan de kant te hebben gestaan en toe te hebben moeten kijken, wilde ik zo graag dat EK spelen. En als het dan zo loopt... Het was het wachten meer dan waard. Zo'n toernooi in Amsterdam, in je eigen stad, in je eigen land. Met je familie en vrienden erbij, tweeduizend man op de tribune, zo'n prachtig stadion midden op het Museumplein, die geweldige sfeer, het was zo tof."

Ze is nu 29 jaar en kan dus – mits blessurevrij – nog wel een tijdje mee. Maar er spoken genoeg vragen door haar hoofd. Hoe lang gaat dit nog verder zo, met die blessures? Is het niet beter om zich helemaal op 3x3 toe te leggen? Hoe kan ze het beste het basketball blijven combineren met de praktijk in podotherapie die ze samen met haar zus Myrthe is begonnen? Beld: “Ik doe er alles om aan om niet geblesseerd te raken. Misschien vraag ik wel te veel van mezelf en neem ik niet genoeg rust. Als je een eigen bedrijf hebt, ligt daar ook je verantwoordelijk. Ik wil dat goed doen, net als het basketball. Ik wil alles honderd procent doen en dat is lastig.”

3x3 basketball heeft haar hart gestolen. Daar maakt de in Tubbergen geboren en bij Jolly Jumpers opgegroeide forward geen geheim van. En Beld heeft ook wel een visie op hoe het met het Nederlandse 3x3 basketball verder moet op weg naar de Spelen in Tokyo. “Ik ben er voorstander van om vol op 3x3 in te zetten. Kijk wat we hebben bereikt bij het WK en EK, terwijl we nog niet eens zoveel met elkaar hadden getraind. Op het EK speelden we voor het eerst in deze samenstelling. Het klikte heel goed en er is volgens mij nog veel meer uit te halen. Ik zou graag een zomer vullend programma willen draaien met een pure 3x3 selectie, waar dan één team uitkomt. Nu besteden we tijdens de vijf-tegen-vijf trainingen delen van de training aan 3x3. We zouden ons volledig op 3x3 moeten focussen, al realiseer ik me dat bij de vrouwen dat lastig is, omdat wij nog geen professionele tour hebben, zoals bij de mannen. Die hebben Challengers, de World Tour, wij nog niet. En toch… Van de andere Angels weet ik het niet, maar voor mijzelf is het duidelijk: ik ga voor 3x3.”

Tekst: Ronald van Dam

NBB video

 

  -  

Meer »

Evenementen kalender

Bekijk foto's

De NBB is lidorganisatie van:

FIBA IWBF NOC*NSF